دستگاههای ردیابی (مجهز به GPS)
یک دستگاه ردیابی (مجهز به GPS) ، دستگاهی است که با استفاده از تکنولوژی موقعیت یابی جغرافیایی جهانی(GPS) ، مکان دقیق یک خودرو یا یک شی را با خطای ناچیز مشخص می کند.
اطلاعات مکانی دریافت شده می تواند در داخل دستگاه ذخیره شود، یا اینکه به یک مرکز اطلاعات فرستاده شود یا حتی از طریق GPRS و یک مودم به یک کامپیوتر متصل به اینترنت ارسال شود. بعد از آن این اطلاعات ، بصورت زنده روی نقشه قابل نمایش خواهند بود. همچنین با استفاده از نرم افزارهای تخصصی قابل تجزیه و تحلیل نیز خواهند بود.
انواع دستگاههای ردیاب (مجهز به GPS)
معمولاً یک ردیاب GPS در یکی از دسته های زیر قرار می گیرد:
1- ردیابهای ثبات
2- ردیاب فرستنده و کاربردهای آن
3- ردیاب گیرنده
1- ردیابهای ثبات
یک ردیاب ثبات، موقعیت یک خودرو یا شی را در فاصله های زمانی منظم در خود ذخیره می کند. ثبات های مدرن هم قابلیت اتصال به کارت حافظه را دارند و هم دارای حافظه فلش داخلی هستند. همچنین دارای درگاه USB نیز می باشند.
بطور مثال، بیشتر دوربین های عکاسی، زمان عکسی را که می گیرند ، ثبت می کنند. این اطلاعات زمانی می تواند با اطلاعات مکانی GPS نیز همراه باشد و موقعیت دقیق محل عکس را تعیین کند. در واقع در فایل عکس گرفته شده، اطلاعات مکانی و زمانی نیز اضافه می شود.
همچنین در بعضی از موارد تحقیقات مخفی و پلیسی، این ثبات ها، برای ردیابی یک خودرو مورد استفاده قرار می گیرند. دلیل استفاده از این وسیله این است که پلیس مخفی همیشه نمی تواند هدف خود را دنبال کند یا به قدر کافی به آن نزدیک شود. لذا این وسیله یک منبع پشتیبان برای اطلاعات مکانی هدف خواهد بود.
2- ردیابهای فرستنده
یک ردیاب فرستنده (که به نام GPS beacon نیز معروف است) وسیله ای است که در سیستم های امنیتی و حفاظتی بسیار استفاده می شود. این دستگاه قادر است موقعیت یک شی و یا وسیله نقلیه را در فواصل زمانی منظم و متوالی به یک سرور (مرکز اطلاعات) مشخص ارسال نماید و این اطلاعات در سرور مربوطه فوراً قابل تجزیه و تحلیل خواهند بود.
امروزه این نوع ردیاب ها همانند تلفن های همراه بسیار پرطرفدار و ارزان قیمت شده اند. ارزان شدن قیمت سرویس GPRS,SMS و کوچک شدن اندازه تلفن های همراه، باعث گنجانده شدن تکنولوژی موبایل در داخل این ردیاب ها شده است.
بطور خلاصه طرز کار این ردیاب ها به این شکل است که یک گیرنده GPS و یک تلفن همراه ساده در کنار هم جاسازی می شوند که هر دو به وسیله یک باطری تغذیه می شوند. تلفن همراه از طریق سرویس SMS یا GPRS ، اطلاعات دریافت شده از گیرنده GPS را به مرکز اطلاعات ارسال می کند.
تلفن های همراه هوشمند کنونی که به GPS نیز مجهز باشند، شامل نرم افزارهایی هستند که می تواند آن تلفن را به یک ردیاب (ردیاب فرستنده) تبدیل نمایند. برخی شرکتها با طراحی و ساخت سیستم های ردیاب، شروع به استفاده از این تکنولوژی در مشاغلی کردند که طبیعت غیرساکن دارند به طور مثال می توان ناوگان حمل و نقل و یا خودروهای یک سازمان را نام برد.
یک سیستم ردیابی (مجهز به GPS) معمولاً از دو بخش تشکیل شده است. قسمت سخت افزاری و نرم افزار ردیابی.ترکیب این دو بخش با هم معمولاً با نام AVL شناخته می شود
(Automatic Vehicle Tracking).
سخت افزار ردیابی اغلب بطور دائمی در قسمتی از خودروی مربوطه نصب می شود و به سوئیچ استارت، باطری خودرو و آنتن متصل است . این سخت افزار در یک سیستم مدیریت ناوگان ، با استفاده از اطلاعات GPS، مکان و زمان خودرو را در فواصل زمانی منظم برای سرور ارسال می نماید. یا مثلاً تحت تاثیر یک تحریک مثل روشن یا خاموش شدن موتور خودرو، اطلاعات را به سرور مربوطه ارسال می نماید.
امروزه این اطلاعات از طریق سرویس GPRS که پوشش آن در آمریکا ، اروپا و آسیا هر روزه در حال افزایش است، ارسال می شوند. اطلاعات ارسالی اغلب از طریق وب سایت مربوطه به شکل زنده قابل دسترسی هستند، و همزمان بر روی نقشه قابل نمایش هستند.
3- ردیاب های گیرنده
این نوع ردیابها به (GPS transponder) نیز معروفند. بر عکس ردیابهای فرستنده که اطلاعات را در فواصل زمانی منظم و متوالی ارسال می کنند، این ردیاب ها همیشه روشن و فعال هستند و هر لحظه می توانند اطلاعات مکانی را ارسال نمایند. این فناوری به صورت گسترده استفاده نمی شود ولی به عنوان مثال می توان به کامپیوتری اشاره کرد که همیشه به اینترنت متصل است و نرم افزار gpsd روی آن در حال کار است (gpsd نرم افزاری است که اطلاعات GPS را دریافت کرده و به صورت همزمان و زنده روی شبکه منتشر می کند.)
این ردیاب ها در جائی استفاده می شوند که ردیابی موقت، فقط گاهی مورد احتیاج است. مثلاً قرار گرفتن در وسایلی که احتمال سرقت آنها وجود داشته باشد.
